تبليغاتX
حسین ناصری ذاکر



 

نزدیک به یک سال پیش  درگوشه  تنهایی خود این غزل را سرودم و  به دلایلی آن روز ها روی وبلاگم نگذاشتم ... اما حالا دیگه شاید اون دلایل وجود نداشته باشه  زیرا که طبق معمول

 آب ها از آسیا افتاده و باز ما ماندیم و عدل ایزدی ...

 

         عشق در قلب تو رویید تو را می فهمم     

                                             من به مجنونی یک بید تو را می فهمم

         نور چشم تو از آن روز که تابید به من     

                                     چشم از آن روز که می دید تورا - می فهمم

       وقتی از روشنی عشق سخن می گویی    

                                         تو چه مهتاب چه خورشید تورا می فهمم

      بعد از آن حادثه مهلک عاشق شدنم     

                                  گرچه دل از "همه " ترسید " تو " را می فهمم

      روزگاریست کج اندیش و نمی فهمدمان    

                                                روزگاری که نفهمید تو را می فهمم ! 

      پیش رو کوه غم و دلهره و تردید است       

                                              در پس اینهمه تردید ... تو را می فهمم

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم آبان 1388ساعت 21:24  توسط ذاکر  | 



 

دوباره میوه ی ممنوعه چیده شد دیروز                    نژاد  آدم و حوا رمیده شد دیروز

میان قه قه ابلیسکان روی زمین                           صدای تیر هوایی شنیده شد دیروز

یکی به اسم هوادار دین کتک می زد !                 جوان مومنی از دین بریده شد دیروز

بگو دوباره که سیلی زده به صورت تو ؟  / که رنگ چهره ات ـ ایران ! ـ  پریده شد دیروز

به جرم شبهه کشیده زدند بر وطنم              که جور شبهه فکن ها کشیده شد دیروز

گناه  میهن من   انتخاب دیروز است                          تشیع صفوی برگزیده شد دیروز

* * *

خدا کند که نیاید شبیه دیروزی                         دوباره آه!  به فردا کشیده شد دیروز 

 

+ نوشته شده در  شنبه شانزدهم آبان 1388ساعت 1:1  توسط ذاکر  | 



 

                                  بی کس و تنها و غمگینم خدا را همدمی !        

                                  همدمی با خود نمی بینم خدا را همدمی !

                                 من که چون مجنونم و فرهاد - خسرو نیستم-    

                                       در پی لیلا و شیرینم  خدا را همدمی!

                                    نیمی از دین مرا همدم صیانت می کند !    

                                   دارد از کف می رود دینم ! خدا را همدمی!

                             زندگی گاهی به پشت زین و گاهی زین به پشت 

                                   من ولی همواره بی زینم! خدا را همدمی !

                                 من دعای مادرم را خوب می دانم که چیست؟

                                روز و شب مشغول " آمینم! " خدا را همدمی!

                                  همدمی با آدمی چون من نمی ماند دمی !     

                                     همدمان دانند! من اینم ! خدا را همدمی!

                                                               ***

                                  مشکلم را حاجی مشکل گشا فهمید و گفت 

                                   چاره ام اینست : بگزینم - خدارا هم-  دمی

+ نوشته شده در  جمعه یکم آبان 1388ساعت 23:12  توسط ذاکر  | 



 

سلام دوستان بزرگوار!

این بار پر و پیمو ن  تر و متفاوت  از شعر های قبلی  یک غزل سیاسی تقدیم می کنم....... من معمولا غزل عاشقانه می گم( نه سیاسی ) و  این هم شاید بار  آخرم باشه!  به هرحال این بار  را برمن ببخشید! 

روی و ریا را گرچه آرا قبضه می کرد                       اما دروغی آریا را قبضه می کرد

افشای شهر آشوب و آشوبی در این شهر        ایران ما را  ـ بینوا را ـ  قبضه می کرد

مردی دم از قانون زد از قانون دم از قانون زد از قانون دم از قانون .....

                                                                  غیظ و غضب این ادعا را قبضه می کرد

مردم " کمی مردم " کمی تردید کردند                مردود ها تردید ها را قبضه می کرد

حال و هوا شد گریه دار و گریه کردیم          وقتی که اشک آور هوا را قبضه می کرد

قلب خدا هم شاید از جا در می آمد                ناجا که جایی نا به جا را قبضه می کرد

یک قبضه انسان کش...ویک تیر دوقبضه/ مشکوک بود ! اما ..."ندا"  را قبضه می کرد

چندین ندا باید یقینا مرده باشند؟                وقتی که هر صوت و صلا را قبضه می کرد

می شد " تفنگش را زمین بگذارد " اما          حتی حضوری بی صدا را قبضه می کرد

فصل الخطاب ما !* چرا فصل خطا شد ؟ /فصل الخطاب است و چرا را قبضه می کرد

یادش بخیر ... آن روز های پیش از این ها            بوی صفا خوی جفا را قبضه می کرد

آن روز ها نام " برادر " آشنا بود                     چون جبهه ی نا آشنا را قبضه می کرد

آرام دل ها رفت با پایان عمرش                     عمری که دل ها را دلآرا   قبضه می کرد

آن شب "دلی آرام و قلبی مطمئن" داشت         وقتی خدا روح خدا را قبضه می کرد

آن شب خدا می خواست او با ما نباشد          ای کاش بودن های ما را قبضه می کرد!

--------------------------------------------------------------------------------------

* در اینجا " فصل الخطاب ما! "  مناداست.

 

+ نوشته شده در  شنبه هجدهم مهر 1388ساعت 17:20  توسط ذاکر  | 



 

سلام خدمت همه دوستان... امیدوارم نماز و روزه هاتون مقبول حق باشه و از این ماه مبارک بهترین بهره ها رو ببرید ...  به دلایل مختلفی مدت زیادی از دنیای غزل دور بودم... اما خوشحالم که باز هم فرصت شد غزل دیگری مهمانتان کنم :

 

ديدم شبي به خواب كنارم نشسته بود                 آن همنشين ناب كنارم نشسته بود

من با دوصد سوال نشستم كنار او                       او با دوصد جواب كنارم نشسته بود

هرچند با حجاب ولي بي نقاب بود!                      محجوب بي نقاب كنارم نشسته بود

گاهي كه از خجالت هم آب مي شديم            من آب و او گلاب!... كنارم نشسته بود

مهتاب بود و آمد و برقي زدو گذشت                 چونانكه يك شهاب كنارم نشسته بود

من ديدمش  ولي چه كنم؟... ديدمش فقط           دريايي از سراب كنارم نشسته بود

آخر شكست خوابم و ديدم حبيب... نيست         گويي كه يك حباب كنارم نشسته بود

يك قاب عكس همدم من شد از آن به بعد          در عكس توي قاب كنارم نشسته بود

+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم شهریور 1388ساعت 4:17  توسط ذاکر  | 



 

 برای تغییر ذائقه و فصل الخطاب (! ) پست های انتخاباتی وبلاگم دیدم بد نیست

چند تا رباعی بذارم... رباعی های زیر هیچ کدوم به هم ربطی نداره ...

 

به دنبال برخی افشاگری ها...

حرفی اگر از سوتی و گاف ملّاست ........... یا صحبتی از رانت و خلاف  ملّاست

ماییم که بازیچه و علّا ف شدیم ..................... دعوا همه بر سر لحاف ملّاست

 

به دنبال بالا رفتن سن ازدواج در جامعه ...

گفتند که زن بگیر تا فرصتی است ......... گفتم: مگر این کار به این راحتی است ؟

شورای نگهبان دلم تا این است ........................ هر نامزدی رد صلاحیتی است !

 

 به دنبال چارتا  خس و خاشاک ...(با اجازه خیام )

چندیست که مردمی خطر ناک شدیم ....... مردم که نه ! یعنی خس و خاشاک شدیم

یک چند به خاشاکی خود شاد شدیم ..................... از باد بر آمدیم و در خاک شدیم !

 

به دنبال برخی دوستان که تولدشونه ! 

بگذار در انتخاب ما شک باشد .................. یامشکل ما قطع پیامک باشد

این ها همه امروز فراموش شده ................ ای یار تولدت مبارک باشد !

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم تیر 1388ساعت 1:6  توسط ذاکر  | 



 اولين انتخابات شوراي شهر بعد از رييس جمهوري احمدي نژاد بود و در این انتخابات طيفي موسوم به    " رايحه ي خوش خدمت " نامزدهاي حامي دولت نهم را تشكيل داده بودند.

 من در انتخابات رياست جمهوري  به احمدي نژاد راي داده بودم و نه تنها راي داده بودم بلكه روزي كه او انتخاب شد به بچه هاي مدرسه شيريني دادم ! ( آن روز هنوز دوران دانشگاه را نگذرانده بودم و نمي دانستم قرار است آزادي و فرهنگ به انزوا  كشانده شوند )

به دليل همين سو ء سابقه !  يكي از دوستان روز انتخابات شوراي شهر به من زنگ زد و از من خواست تا براي كاري در ستاد انتخاباتي" رايحه خوش خدمت "  به ستاد بروم . من اول خواستم رد كنم اما نهايتا پذيرفتم.

آدرس را گرفتم . به يك ساختمان در بلوار كشاورز رفتم . دوستم خودش آنجا نبود و من گفتم كه فلاني من را فرستاده . ستاد خيلي شلوغ بود.  رييس ستاد يك ليست بلند بالا جلوش بود و  دائما با تلفن صحبت مي كرد.  روي آن ليست نام مناطق مختلف  تهران به چشم مي خورد كه جلوي هر كدام از آنها نام چند نفر را نوشته بودند.

دقايقي منتظر ماندم تا اينكه ديدم نام مرا هم جلوي يكي از آن محلات تهران نوشتند. هنوز نمي دانستم وظيفه ي من چيست  تا اينكه يك نفر آمد تا براي من و چند جوان ديگري كه گويا همكار من  بودند توضيح بدهد.

البته آن جوان ها گويا از دوره هاي قبل تجربه كافي داشتند و چندان نيازي به توضيح نداشتند و فقط به من چنين توضيحاتي دادند :  

شما نيروي اطلاعاتي ستاد هستيد . يك راننده با اتومبيل الان شما را مي برد و هر كدام از شما را جلوي يكي از حوزه هاي اخذ راي پياده مي كند و شما بايد وارد حوزه شده و به نوشتن راي براي راي دهندگان بپردازيد!  يا اينكه سعي كنيد با صحبت كردن با افراد حاضر در حوزه ، به آنها نوشتن نام افراد ليست " رايحه خوش خدمت "  را القا كنيد .

از پيرمرد ها و پيرزن هاي بي سواد غافل نشويد . همچنين  راي اولي ها . ضمن اينكه به خاطر ظاهر موجهي كه شما داريد  آن دسته از قشر سنتي  جامعه  حاضر در پاي صندوق ها كه اطلاعات سياسي چنداني ندارند به حرف شما توجه خواهند كرد .   بعد از اينكه تعدادي راي به نفع ائتلاف نوشتيد و ديديد كم كم ناظران حوزه دارند به شما مشكوك مي شوند بلافاصله از حوزه خارج شويد و با راننده تماس بگيريد تا شما را به حوزه ي انتخابيه ديگري ببرد.

خلاصه كار ما شروع شد . راستش من فقط موفق شدم يك راي براي "‌رايحه خوش خدمت " بنويسم البته نه همه ليست ! چون برخي افراد ليست  را قبول نداشتم !  متاسفانه آن يك راي هم راي خودم بود !

تنها كار مثبتي كه من آن روز انجام دادم خوردن يك ناهار حسابي به هزينه ستاد احتمالا مردمي "رايحه خوش خدمت " بود ... اين ناهار خوردن داشت !‌ چون احتمالا از پول مردم بود كه با رضايت تمام خرج مي شد  ! و از شيرمادر حلال تر !

 

+ نوشته شده در  سه شنبه دوازدهم خرداد 1388ساعت 23:49  توسط ذاکر  | 



 

وقتي گريزان است خيزاب* از دريا                     پس شكوه ها دارد ... از آب ، از دريا

در آرزوي ماه نارفته بر مي گشت                    تا مي شنيد آن موج " بشتاب " از دريا

در بستر دنيا ... در بستر دريا                                   من خسته از دنيا ، خيزاب از دريا

من خسته ام آري ، بر آب خواهم خفت                شيرين تر است آخر اين خواب از دريا

يار عزيز من از آسمان ها بود                                          اما  رفيقان    ناباب    از دريا

در پشت درياها شهري نمايان است                  وقتي كه مي گويد " سهراب " از دريا

شهري كه دريايش زندان موجي  نيست                 آنجا به دور است اين القاب از دريا

يك عمر در حسرت خيزاب مي دانست :                        بسيار بر تر بود مهتاب از دريا 

------------------------------------------------------------------------------------------------------

*خیزاب : موج

+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم اردیبهشت 1388ساعت 2:41  توسط ذاکر  |